Kendinizi tek bir işleve indirgemeyin

Ekim 2026'da lise öğrencileri için verdiğim TEDxAFLYouth konuşmasından notlar. Ben bilgisayar mühendisiyim ama başka şeylerden bahsettim: sanattan, hikâyelerden, böceklerden, huysuz bir daktilodan, kimliğini bulmaya çalışan bir elbiseden ve geceleri Ay'a bakan bir binadan. Hepsi biraz alakasız geliyor — en azından sizin yaşınızdayken ben öyle sanıyordum.

Çocukken matematiği, olimpiyat sorularını çok severdim; ama o kadar çok kitap okurdum ki ilkokul öğretmenim bir gün annemi arayıp “Zeynep biraz daha az kitap okusun, gözleri bozulacak” demişti. Annem resim öğretmeniydi; ressamların kitapları ve onun eskizleri arasında büyüdüm. Sonra bilgisayarları sevdiğim ve matematiğim iyi olduğu için bilgisayar mühendisliğini seçtim — ve ancak yıllar sonra bir şeyi iyi yapabilmenin, ömür boyu yalnızca onu yapmak zorunda olduğunuz anlamına gelmediğini anladım.

Bugün geriye baktığımda, birbirinden ayrı sandığım neredeyse her şeyi — romanları, annemin sanat kitaplarını, çizimleri, yabancı dilleri, bilgisayar oyunlarını, matematiği, fiziği, kodu, modayı, tiyatroyu, sinemayı — işlerimin içinde görüyorum. Mesele mümkün olduğunca çok beceri biriktirmek değil; merakınızın nereye gittiğini fark etmek ve onu çok erken budamamak. Bugün tamamen alakasız görünen iki şey, on yıl sonra yalnızca sizin yapabileceğiniz bir şeyin iki parçası olabilir.

Ve sizi de tek bir işleve indirgemeyen insanları ve ortamları bulun. İskele47 benim için böyle bir yerdi.