Minifiller

Duvarların içinde yaşayıp dünyanın çarkını çeviren büyük yürekli küçük hayaletler. Gelin başlarını okşayın — onlar da sizi gıdıklayacak.

Eşyaların boşluklarında, duvarların içinde, tuğla aralıklarında yaşayan büyük yürekli küçük hayaletler, minifiller, yedi gün yirmi dört saat hortumlarıyla eşyanın çarkını çevirir, dünyanın kendi ekseni etrafında dönmesini sağlar. Kapana kısılmış, boyundurukta bir dolap beygiri gibi dönüp dururken bazen duygusallaşır, ayakları tökezler, oturup ağlar, iş bırakırlar — artık yıllar böyle oluşur. İşte dünya dönmeye devam etsin diye minifilleri yalancı umutlarla sevindirmek, arada gıdıklayıp fıstıkla beslemek gerekir.

Minifiller, Gurultu adlı romanımda anlattığım bir grup karakter; bu eserde yeni medya araçları ve yapay zekâ teknolojileriyle can buluyor. Eser, üzerinde dikdörtgen bir kasnağa gerili kırmızı ipek bir eşarp bulunan bir kutudur. Kutunun içindeki boşlukta bir motor mekanizması, tepede ise ziyaretçinin elini algılayan bir Kinect sensör vardır. Ziyaretçi ipeğe dokunduğunda elinin altındaki motorlar kumaşı ittirir ve ele minik minik dokunuşlarla karşılık verir.

Romanı büyük bir şirkette mühendis olarak çalışırken yazmaya başladım: bir şirket kişiliğine bürünmüş, katman katman hiyerarşiyle birkaç boyuta yayılmış, herkesin çalışmak ve işlevli olmak zorunda olduğu bir sistem. Duvarların içindeki küçük hayaletler dünyanın dönmesini sağlıyor — ta ki isyankâr bir hayalet onları oradan kaçırmaya çalışana dek.

Dört duvar arasında, nefessiz ve mapus, ölüp ölüp dirilirken, bir fil olup küçücük bir deliğe sığarken — eser, görevinin içine hapsedilen işçileri, modern köleleri, eve kapatılan kadınları, enkaz altında yardım bekleyen depremzedeleri ve görünen ya da görünmeyen duvarlarla çevrili herkesin kıstırılmışlığını anlatır.